Slachthuis

Meet the meat ....

Slachthuis

 

Een slachthuis? Hoe kom je in godsnaam op het idee om een slachthuis te bezoeken? Wel 's avonds kreeg ik een berichtje van een vriend met de vraag of ik zin had om een unieke locatie te bezoeken. Oh ja dat interesseert me natuurlijk altijd 🙂 maar een slachthuis? Ik kreeg er spontaan kippenvel van want wat moest ik me daarbij voorstellen? Is het trouwens niet een beetje creepy om daar rond te wandelen? Schijnbaar moest het dan toch de moeite zijn dus met een klein hartje stemde ik in.

Eens binnen was het pikdonker en ik vroeg me opnieuw af waarom ik op dit dwaze idee ja gezegd had. Ik voelde me plots deel uitmaken van een of andere horrorfilm, klaar om in stukjes gehakt te worden. Gelukkig kwamen we snel in de open hallen terecht waardoor de spanning wat wegviel. Vrouwen.... Ik was vooral onder de indruk van wat er zich allemaal afspeelt achter dat stukje vlees op ons bord. Ik ben op zich wel ergens bewust bezig met vlees maar dit maakt je toch nog even bewuster dan je al was.

Je begint dan beelden voor je te krijgen van hoe het hier in volle bedrijvigheid moet uitgezien hebben en vermoedelijk moet er ook een enorme stank geweest zijn. Ik kan me alvast niet voorstellen om hier dagelijks te moeten werken.

Achteraan het gebouw waren dan de stallen. Hier werd ik toch even stil. Ik kreeg er een raar gevoel bij en vroeg me af of wat ik deed eigenlijk correct was. Maar aan de andere kant misschien is het toch niet slecht om de foto's niet achter te houden. Laten we allemaal maar eens nadenken over onze overmatige consumptie. Ik heb er toch maar voor gekozen om deze wél te publiceren met het risico dat niet iedereen dit ok vindt. En ook dat is goed.

Ik wil niet heiliger zijn dan de Paus maar ik kies ervoor om vlees niet elke dag op het menu te zetten en hoop daarmee dan toch een kleine bijdrage geleverd te hebben.

You too?

2 Responses to “Slachthuis”

Author's gravatar

Ja wadde, prachtige serie Els, ik ben stiekem beetje(veel) jaloers 😉 Sjiek gedaan

    Author's gravatar

    Mercikes Eddy! Heel soms is het leven voor de gelukzakken ;-D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *